Sanki halen zaman varmış da konuşacakmışız. Sanki selamlaşacagız az buçuk hal hatır soracagız sonra biraz dünya meseleleri konuşucağız ve en nihayetinde kalkıp gideceğiz.
Dur kardeş nereye gidiyorsun ne bu acele?
Yolculuk nereye? Neyle gideceksin? Niye yalnız gidiyorsun?
Hayır bunların hiçbiri yok. Bir anda gidiyor giden. Gittikten sonra bile insan halen kavrayamıyor.
Algımıza, anlayışımıza göre birinin bakışları, gülüşü, sesi öylece bir anda gidemez diye düşünüyor.
Bir hata olmalı diye düşünüyor insan ama hata mata yok olamaz da zaten.
"Ani ölümler"
